صدای تو خوب است.

صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است

که در انتهای صمیمیت حزن می روید.

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنها ترم.

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است.

و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد.

و خاصیت عشق این است. . .

من بعد  از حدودا (۱) سال اومدم!

واقعا دلم واستون یه ذره شده!!!!

بووووووووووووووووس!!!!!!

چطورین؟؟؟؟؟؟؟؟اونایی که امتحان

داشتن خوب دادن؟؟؟؟؟؟اونایی که

بیکار بودن بهشون خوش

گذشت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟بدویین جوابمو

بدین دارم می ترکم. . . . .

یهو می گن برگه ها بالا. . . .

این روز ها با هر که دوست می شوم

  احساس می کنم

    آنقدر دوست بوده ایم

      که دیگر وقت خیانت است!!!!

بزرگ شدیم هیچکی نمی بینه!!!!!

مگه نه؟؟؟؟؟

باورم نمی شد. . . .

فقط برای یک امتحان ساده به او گفتم بمیر!!

سالهاست در تنهایی پژمرده ام. . .

کاش امتحانش نمی کردم!!!!!!

  تو در آن اوج که هستی خوش باش!

من به عشق تو خوشم

  تو به عشق هر که هستی خوش باش!

خوشبختی را دیروز به حراج گذاشتند!

حیف که من زاده ی امروزم!

خدایا جهنمت فرداست!

         پس چرا امروز می سوزم؟؟!!!!

و هر کس مرا شناخت دوستم می دارد. . .و هر کس دوستم داشت عاشقم می شود. . .

و هر که عاشقم شود عاشقش می شوم. . .و هر که را من عاشق شوم می کشم. . .

و هر که را که من بکشم خون بهایش بر من است. . .

و هر که خون بهایش بر من باشد. . پس من خود خون بهای او هستم. . .

  چگونه قطره قطره آب می شود

    چگونه سایه ی سیاه سرکشم

      اسیر دست آفتاب می شود

نگاه کن

  تمام هستی ام خراب می شود

    شراره ای مرا به کام می کشد

      مرا به اوج می برد

          مرا به دام می کشد

نگاه کن

تمام آسمان من

  پر از شهاب می شود

    تو آمدی ز دور ها و دور ها

      ز سرزمین عطر ها و نور ها

        نشانده ای مرا کنون به زورقی

          ز عاج ها ز ابر ها بلورها

مرا ببر امید دلنوار من. .

  ببر به شهر شعر ها و شور ها

    به راه پر ستاره می کشانیم!

      فراتر از ستاره می نشانیم!

نگاه کن

من از ستاره سوختم!

  لبالب از ستارگان تب شدم!

    چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

      ستاره چین برکه های شب شدم!

چه دور بود پیش از این زمین ما. . .

  به این کبود غرفه های آسمان

    کنون به گوش من دوباره می رسد

صدای تو

  صدای بال برفی فرشتگان. .

نگاه کن که من کجا رسیده ام!

به کهکشان

                 به بیکران

                               به جاودان!

کنون که آمدیم تا به اوج ها

  مرا بشوی با شراب موج ها

    مرا بپیچ درحریر بوسه ات

      مرا بخواه در شبان دیر پا!

مرا دگر رها مکن. . .

  مرا از این ستاره ها جدا مکن!!!

نگاه کن که موم شب به راه ما

  چگونه قطره قطره آب می شود. . .

    صراحی سیاه دیدگان من

      به لای لای گرم تو

       لبالب از شراب خواب می شود

        به روی گاهواره های شعر من

نگاه کن. . . . . .

تو می دمی و آفتاب می شود!!!!!!!

به هر که دوست می داری بیاموز

که عشق از زندگی کردن بهتر است!

و به هر که دوست تر می داری بچشان

که دوست داشتن از عشق برتر. . . .

دشمن به فریادم برس!!!!!!!!!

    نه همان نقش و نگاری که خودت می خواهی!

         نقشه را اوست که تعیین کرده!

              تو در این بین فقط می بافی!

                   نقشه را خوب ببین!

                        نکند آخر کار قالیه زندگی ات را نخرند!!!

دل من غرق به خون است

دل او خبر ندارد!!!!!!!

تنهای تنهایم گذاشت. . .

کاش در تنها ترین تنهایی اش

تنها کسش

تنهای تنهایش نهد!!!!

مرا به ناز فروشان نیار نیست!!

تا خدا بنده نواز است

به بنده چه نیاز است!!؟؟

ولی نمی دانم از کدامین سو

صدا می آید

صدای شکستن قلبی

صدای به هم ریختن عشقی

صدای سوختن تار و پودی

صدای فرو ریختن امیدی

چه تلخ است خدایا. . . . . . . .

گوش سپردن به این صدا!!!!!

چه بی رحم است طبیعت که این صدا را به گوش فلک می رساند!!!

به سمت صدا می دوم. . . .

دخترکی غمگین زانو زده بر خاک. . .

اشک هایش هم چون خون از دیده جاریست. . .

دست ها را به سوی آسمان گشوده!!!!!

با تمام وجود فریاد می کشد:

پروردگارا!چه تلخ است جدایی!!!

باز کرد و نامه ی داخل آن را خواند:

« امیلی عزیز،

عصر امروز به خانه تو می آیم تا تو را ملاقات کنم.

با عشق، خدا»

امیلی همان طور که با دست های لرزان نامه را روی میز می گذاشت، با خود فکر کرد که چرا خدا می خواهد او را ملاقات کند؟ او که آدم مهمی نبود. در همین فکرها بود که ناگهان کابینت خالی آشپزخانه را به یاد آورد و با خود گفت: « من، که چیزی برای پذیرایی ندارم! » پس نگاهی به کیف پولش انداخت. او فقط ۵ دلار و ۴۰ سنت داشت. با این حال به سمت فروشگاه رفت و یک قرص نان فرانسوی و دو بطری شیر خرید. وقتی از فروشگاه بیرون آمد، برف به شدت در حال بارش بود و او عجله داشت تا زود به خانه برسد و عصرانه را حاضر کند. در راه برگشت، زن و مرد فقیری را دید که از سرما می لرزیدند. مرد فقیر به امیلی گفت: « خانم، ما خانه و پولی نداریم. بسیار سردمان است و گرسنه هستیم. آیا امکان دارد به ما کمکی کنید؟ »

امیلی جواب داد:آ« متاسفم، من دیگر پولی ندارم و این نان ها را هم برای مهمانم خریده ام. »

مرد گفت:آ« بسیار خوب خانم، متشکرم» و بعد دستش را روی شانه همسرش گذاشت و به حرکت ادامه دادند.

همان طور که مرد و زن فقیر در حال دور شدن بودند، امیلی درد شدیدی را در قلبش احساس کرد. به سرعت دنبال آنها دوید: آ« آقا، خانم، خواهش می کنم صبر کنید. » وقتی امیلی به زن و مرد فقیر رسید، سبد غذا را به آنها داد و بعد کتش را درآورد و روی شانه های زن انداخت.

مرد از او تشکر کرد و برایش دعا کرد. وقتی امیلی به خانه رسید، یک لحظه ناراحت شد چون خدا می خواست به ملاقاتش بیاید و او دیگر چیزی برای پذیرایی از خدا نداشت. همان طور که در را باز می کرد، پاکت نامه دیگری را روی زمین دید. نامه را برداشت و باز کرد:

امیلی عزیز،
از پذیرایی خوب و کت زیبایت متشکرم
با عشق، خدا . . .

مادر من فقط یک چشم داشت. من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود
اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت یک روز اون اومده بود دم در مدرسه که به من سلام کنه و منو با خود به خونه ببره
خیلی خجالت کشیدم. آخه اون چطور تونست این کار رو بامن بکنه ؟
به روی خودم نیاوردم، فقط با تنفر بهش یه نگاه کردم و فورا از اونجا دور شدم
روز بعد یکی از همکلاسی ها منو مسخره کرد و گفت، هووو، مامان تو فقط یک چشم داره!
فقط دلم میخواست یک جوری خودم رو گم و گور کنم.
کاش زمین دهن وا میکرد و منو ، کاش مادرم یه جوری گم و گور میشد
روز بعد بهش گفتم، اگه واقعا میخوای منو شاد و خوشحال کنی چرا نمی میری ؟!!!
اون هیچ جوابی نداد....
حتی یک لحظه هم راجع به حرفی که زدم فکر نکردم، چون خیلی عصبانی بودم.
احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت
دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ کاری با اون نداشته باشم
سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم
اونجا ازدواج کردم، واسه خودم خونه خریدم، زن و بچه و زندگی
از زندگی، بچه ها و آسایشی که داشتم خوشحال بودم
تا اینکه یه روز مادرم اومد به دیدن من
اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه هاشو
وقتی ایستاده بود دم در، بچه ها به اون خندیدند
و من سرش داد کشیدم که چرا خودش رو دعوت کرده که بیاد اینجا اونم بی خبر
سرش داد زدم، چطور جرات کردی بیای به خونه من و بچه ها رو بترسونی؟!
گم شو از اینجا! همین حالا
اون به آرامی جواب داد، اوه خیلی معذرت میخوام.
مثل اینکه آدرس رو عوضی اومدم، و بعد فورا رفت و از نظر ناپدید شد
یک روز، یک دعوت نامه اومد در خونه من در سنگاپور
برای شرکت در جشن تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه
ولی من به همسرم به دروغ گفتم که به یک سفر کاری میرم
بعد از مراسم، رفتم به اون کلبه قدیمی خودمون البته فقط از روی کنجکاوی
همسایه ها گفتن که اون مرده
ولی من حتی یک قطره اشک هم نریختم
اونا یک نامه به من دادند که اون ازشون خواسته بود که به من بدن
ای عزیزترین پسر من، من همیشه به فکر تو بوده ام.
منو ببخش که به خونت تو سنگاپور اومدم و بچه ها تو ترسوندم
خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میای اینجا
ولی من ممکنه که نتونم از جام بلند شم که بیام تو رو ببینم
وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینکه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم
آخه میدونی ... وقتی تو خیلی کوچیک بودی، تو یه تصادف، یک چشمت رو از دست دادی
به عنوان یک مادر، نمی تونستم تحمل کنم و ببینم که تو داری بزرگ میشی با یک چشم
بنابراین چشم خودم رو دادم به تو
 
برای من اقتخار بود که پسرم میتونست با اون چشم به جای من دنیای جدید رو بطور کامل ببینه
با همه عشق و علاقه من به تو
مادرت

ديه اش نصف ديه توست و مجازات زنايش با تو برابر ...

مي تواند تنها يك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي ...

براي ازدواجش در هر سني اجازه ولي لازم است و تو هر زماني بخواهي به لطف قانونگذار مي تواني ازدواج كني ...

در محبسي به نام بكارت زنداني است و تو ...

او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي ...

او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني ...

او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد ...

او بي خوابي مي كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني ...

او مادر مي شود و همه جا مي پرسند نام پدر ...

و هر روز او متولد ميشود؛ عاشق مي شود؛ مادر مي شود؛ پير مي شود و ميميرد ...

و قرن هاست كه او عشق مي كارد و كينه درو مي كند چرا كه در چين و شيارهاي صورت مردش به جاي گذشت زمان جواني بربادرفته اش را مي بيند و در قدم هاي لرزان مردش، گام هاي شتابزده جواني براي رفتن و درد هاي منقطع قلب مرد سينه اي را به ياد مي آورد كه تهي از دل بوده و پيري مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده مي كند ...

و اينها همه كينه است كه كاشته مي شود در قلب مالامال از درد ...

و اين، رنج است.

خواهش می کنم!!